2009/Aug/20

เคยมั๊ย? ที่อยากจะติดปีกบินหนีไปให้ไกล
1 ปี มันนานเกินไป อยากที่จะเก็บกระเป๋า จองตั๋วกลับบ้านซะเดี๋ยวนี้เลย

เสียงในหัวมันบอกให้สู้ทนต่อไป
แต่ในใจฉันมันพร่ำว่าไม่ไหวแล้ว... ไม่ไหว

มันเหนื่อย มันเบื่อ และท้อแท้กับสิ่งหลายๆอย่าง
ร่างกายและจิตใจมันล้าซะเหลือเกิน
เหมือนกำลังวิ่งไล่ตามในสิ่งที่มันอยู่ไกล
ยิ่งวิ่งก็ยิ่งเห็นว่าตัวเองอยู่รั้งท้ายคนอื่น เห็นแต่หลังคนอื่นวิ่งลิบไปไกล

วิ่งจนขาเจ็บ มันปวดมันระบมไปหมด


และมันเหมือนกับพายุที่มันกำลังถาโถมเข้ามาตรงหน้า ทุกๆอย่างมันดึงฉุดกระชากลากถูตัวฉันจนแทบไม่เหลือชิ้นดี
ทั้งๆที่เดินช้า แต่หลายๆคนตั้งความหวังกับเราไว้มากเหลือเกิน
ทำพลาดไปก็โดนกระหน่ำอยู่ซะตรงนั้น ต่อหน้าประชาชี
รายล้อมไปด้วยสายตาตำหนิ เหยียดหยาม เยาะเย้ย เวทนา

หัวใจฉันเหมือนถูกบีบอัดจนใกล้จะแตกเป็นเสี่ยงๆ
ทั้งเจ็บปวดและอาย อยากจะร้องไห้ออกมาก็ทำไมได้


คิดถึงบ้าน คิดถึงเตียงอุ่นๆ และอ้อมกอดของพ่อกับแม่ที่จะทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัยเสมอ...

 

 

แต่ฉันก็ยังอยู่ตรงนี้

 

 

 

 

 

 

วันนี้ ตอน 10.20 น. ฉันน้ำตารื้นขณะมานั่งพิมพ์บันทึกนี้ในคอมพ์ ก่อนหน้านี้เริ่มเข้มแข็งขึ้นแล้วนะ แต่วันนี้มาเจอเรื่องกระทบเข้าหน่อย ใจเจ้ากรรมของฉันมันก็เริ่มเปาะบางอีกแล้ว
ช่วงนี้ฉันอ่อนแอซะจริงๆ จะว่าไป ก็ไม่มีช่วงไหนที่ฉันจะเปลี่ยนเป็นคนเข้มแข็งขึ้นมาจริงๆจังๆซะที ฉันล่ะก็เป็นซะอย่างนี้...
ฉันมันประเภทใส่ใจกับคำพูดหรือความรู้สึกของคนอื่นมันมากเกินไป ทั้งๆที่บางคนก็แค่คนที่ผ่านเข้ามาแล้วก็จะผ่านไป
อยากจะพูดคำว่า "ช่างแม่ง!" กับตัวเอง แต่ก็ทำไม่ได้ซะที  ถ้าทำได้ชีวิตคงง่ายกว่านี้ และคงมีความสุขกว่านี้เยอะ :-)
ขอโทษนะที่ช่วงนี้ไม่ได้มาเขียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราว แล้วก็ไม่ได้มีเวลาแวะไปเยี่ยมเพื่อนๆครบทุกคน
ก็แค่ได้แวะมาทิ้งคำบ่นไว้เป็นครั้งคราว อย่าเพิ่งรำคาญไปซะก่อนล่ะ
ขอบคุณสำหรับการแวะเวียน และกำลังใจที่ให้มา รู้สึกดีขึ้นจริงๆนะ :-)
แล้วมีเวลาจะแวะไป

 

Comment

Comment:

Tweet


การใส่ใจในคนอื่นก็เป็นสิ่งที่ดีน่ะค่ะ ทำให้รุ้ว่าคุณเป็นคนที่ละเอียดอ่อน
เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งเลยล่ะ big smile big smile

แต่ถ้าคุณคิดว่ามันไม่ดี ก็ลดน้อยลงสักนิด
คุณทำได้ค่ะ เข้มแข็งเข้าไว้ วันนี้อาจยังเข้มแข็งไม่พอ แต่อีกไม่นานค่ะ อีกไม่นาน..

ยิ้มสู้ไว้น่ะค่ะ big smile big smile
#9 by ,, สายรุ้ง ,, At 2009-11-09 01:19,
คิดถึง

คิดถึง



คิดถึงคนเขียนบล็อก open-mounthed smile
#8 by แก้ว At 2009-09-14 22:59,
สู้ๆนะคะ

question
#7 by อาหารจานด่วน At 2009-08-24 01:29,
คงทำไม่ได้ที่จะไม่ให้คิดอะไรเลย..

แต่กับบางคน ที่ไม่มีผลอะไรสักนิดกับชีวิตของเรา
อย่าเอาคำพูดของเขา มาทำให้หัวใจเรามัวหมองดีกว่า

wink
#6 by นาย ช บ า At 2009-08-23 15:59,
คนอื่นคิดยังไงไม่สำคัญเท่ตัวเราคิดยังไงนะคะ

ทำในสิ่งที่พอทำแล้วมีความสุข ไม่ต้องแคร์ใคร

แต่ก็อย่าทำให้ใครเดือดร้อนนะคะ

สู้ๆค่ะ


big smile
#5 by อาหารจานด่วน At 2009-08-22 18:07,
สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ
ลองเปลี่ยนชื่อเรียกของบุคคลที่เราไม่ค่อยพึงใจใหม่ให้เป็นชื่อที่น่ารักๆ (โดยมากจะขัดกับภาพลักษณ์ของตัวเขาอย่างรุนแรง) แล้วลอกเรียกชื่อเขาในใจดูนะ บางทีมันก็ช่วยสร้างรอยยิ้มให้เราได้ในยามที่ แทบอยากร้องไห้

"เกิดเป็นไก่ต้องชน เกิดเป็นคนต้องสู้"
#4 by ป้าหมู At 2009-08-21 08:31,
ก้าวช้าๆเเต่ค่อยๆมั่นคงก็ดีอีกแบบนะครับพี่เมล เพียงเเต่เราต้องมีความอดทน ทนจนถึงความสำเร็จข้างหน้าจะถึง โดยเราเคลื่อนที่ไปอย่างช้าๆ ผมก็มักจะอยากไปทางลัด อยากจะทำจะเก่งเร็วๆ พยายามไปเรียนรู้ไปรับ ไปอ่านนู้นนี่มา เเต่พอเอามาใช้มันกลับกลืนกินตัวเรา รอ รอให่้มันไปกับตัวเราซิงโครไนท์กับเราให้ได้ก่อน ตอนนี้ผมคิดแบบนี้ ค่อยๆช้าๆ แต่มั่นคง สู้ๆนะครับพี่เมลbig smile
#3 by shikak At 2009-08-20 21:26,
ถ้าบ่นแล้วดีขึ้น ก็บ่นเถอะค่ะ...

มีคนเต็มใจรับฟัง...


เอางี้ไหมคะ...

ถ้าทางข้างหน้ามันดูไกลนัก...

ก็หยุดพัก แล้วลองมองกลับหลังบ้าง

เผื่อจะเห็นในระยะทางที่เดินผ่านมาว่าไกลขนาดไหน


เคยเป็นไหมคะ ที่ยิ่งรีบกลับยิ่งช้า...

ฉันหน่ะประจำเลย...

บางทีอู้บ้างก็ได้ค่ะ กินลมชมวิวบ้างก็ได้...


ฉันเองก็เหนื่อยหนักเหลือเกินค่ะ ช่วงนี้...

เพิ่งบ่นให้พี่ที่สนิทฟังว่า "อยากหนีไปดาวอื่น"

และเพิ่งจะชวนอีกบล็อกหนึ่ง หนีตามฉัน

คุณเมโลดี้ สนใจไปด้วยกันไหมล่ะคะ?

big smile big smile big smile
#2 by นกไร้ขา At 2009-08-20 21:05,
เราว่าเราเข้าใจนะ
ไม่รู้สิ
แต่เราเคยเป็น
และก็เป็นอยู่


เข้มแข็งไว้นะ
คงไม่ช่วยอะไรหรอก
แต่เราแค่อยากพูด
แหะ..

อยากให้มาอ่านเอนทรี่
"ชีวิต"
ที่เราเขียนเอาไว้
ในวันที่เราจะเป็นจะตาย


#1 by พ. At 2009-08-20 21:02,